सुनसरी । रसुवामा गत भदौ १० गते आएको विनाशकारी बाढीमा बेपत्ता भएका सुतार कार्की दाजुभाइ कुलबहादुर कार्की र सुर्जबहादुर कार्कीको आज कुशको शव बनाई अन्त्येष्टि गरिएको छ।
शिवसताक्षी–१०, टेक्रा निवासी कुलबहादुर कार्कीको सुरुङ्गा माईघाट तथा सुन्दरहरैँचा–१२, काफ्ले टोल निवासी सुर्जबहादुर कार्कीको सुन्दरहरैँचास्थित लोहन्द्रा खोलाको बेलबारी घाटमा धार्मिक तथा सांस्कृतिक परम्पराअनुसार कुशको शव बनाई अन्तिम संस्कार गरिएको हो।
उहाँहरू दुवै दाजुभाइ रसुवास्थित Upper Trishuli–1 जलविद्युत् आयोजना, २१६ मेगावाटमा कार्यरत हुनुहुन्थ्यो। आयोजनाको NWEDC अन्तर्गत, Doosan Company तथा Andritz Hydroसँग सम्बन्धित संरचनामा Amasta Hydroमार्फत कुकको रूपमा उहाँहरूले काम गर्दै आउनुभएको थियो।
तर, गत भदौ १० गते रसुवामा आएको भीषण बाढीले दुई दाजुभाइलाई एकैपटक बेपत्ता बनायो। त्यसपछि सुरु भयो—परिवारका लागि लामो प्रतीक्षा, अनिश्चितता र पीडाको यात्रा।
बाढी आएको दिनदेखि आजसम्म परिवारको आँखामा एउटै प्रश्न थियो—उहाँहरू कहाँ हुनुहुन्छ?
कहिले सास भेटिने आशा, कहिले शरीर भेटिएला भन्ने प्रतीक्षा। खोजी तथा उद्धार टोलीले सम्भावित स्थानहरूमा खोजी गरिरह्यो। आफन्तजन पनि आशाको सानो दियो बोकेर हरेक खबरको प्रतीक्षामा बसे। तर दिन बित्दै गए।
न सासको खबर आयो, न लासको अत्तोपत्तो।
आफ्ना प्रियजन जीवितै फर्कने आशा बोकेर बसेको परिवार अन्ततः आज अत्यन्तै पीडादायी निर्णयमा पुग्न बाध्य भयो। वास्तविक शव भेटिन नसकेपछि सनातन धार्मिक, सांस्कृतिक तथा सामाजिक परम्पराअनुसार कुशको प्रतिमा बनाई अन्तिम संस्कार तथा काजक्रिया सुरु गरिएको हो।
सुर्जबहादुर कार्कीको सुन्दरहरैँचास्थित लोहन्द्राघाटमा र कुलबहादुर कार्कीको सुरुङ्गा माईघाटमा कुशको शव बनाई अन्त्येष्टि गरिएको हो।
यो अन्त्येष्टि केवल एउटा धार्मिक संस्कार मात्र होइन—
आफ्ना प्रियजन फर्केर आउने आशालाई मनभित्रै थामेर बसेका परिवारका लागि आशा र निराशाबीचको एउटा अत्यन्तै कठोर मोड पनि हो। शव भेटिएको छैन।
अन्तिमपटक अनुहार हेर्न पाइएको छैन।
अन्तिम विदाइमा काँध दिन पाइएको छैन।
तर संस्कारले भने आज एउटा सत्य स्वीकार्न बाध्य बनाएको छ—प्रतीक्षाको पीडा अब काजक्रियाको पीडामा परिणत भएको छ।
दुई दाजुभाइको असामयिक बेपत्ताले परिवार मात्र होइन, आफन्तजन, सहकर्मी तथा सुतार कार्की समुदायलाई समेत स्तब्ध बनाएको छ।बाढीले दुई जीवनलाई आफ्नो भेलमा बगायो, तर उनीहरूले छाडेका सम्झना, सम्बन्ध र आत्मीयता समयको कुनै भेलले बगाउन सक्ने छैन।
सुतार कार्की केन्द्रीय कुलबंश प्रतिष्ठान सुनसरीले कुलबहादुर कार्की र सुर्जबहादुर कार्कीप्रति श्रद्धाञ्जली अर्पण गर्दै शोकसन्तप्त परिवारजनप्रति हार्दिक समवेदना व्यक्त गरेको छ।
परिवारले अन्तिम संस्कार गरिसके पनि एउटा प्रश्न भने अझै अनुत्तरित छ—
उहाँहरूको वास्तविक अवस्था र शवको खोजी कहिलेसम्म जारी रहला?
आजको यो पीडादायी क्षणले एउटा गहिरो सत्य सम्झाएको छ“शरीर भेटिएन, तर सम्झना कहिल्यै हराउने छैन;
समयले छुटायो, तर कुलको स्मृतिले सधैँ जोडिरहनेछ।”
कुलबहादुर र सुर्जबहादुरप्रति भावपूर्ण श्रद्धाञ्जली।
शोकसन्तप्त परिवारजनमा हार्दिक समवेदना।
